Skąd wziął się Jeffrey Epstein i jego fortuna? Akta Epsteina – cz. 1

Akta Epsteina pokazują, że tzw. elity zachowują się jak zwykłe zwierzęta. Pedofilia, gwałty, tortury, chore rytuały. To wszystko jest tak obrzydliwe, że wiele osób nie wie nawet jak zareagować. W głowie im się nie mieści, że te wszystkie znane osoby – prezydenci, ministrowie, naukowcy, biznesmeni – mogły w wielu przypadkach świadomie pchać się w takie bagno. A jednak taka jest prawda i nie możemy jej przemilczeć czy udawać, że nic się nie stało.

Trzeba do tego szamba zajrzeć, zrozumieć kto je zorganizował, w jaki sposób budowano relacje, kto był szantażowany a kto sam chętnie brał udział w całym procederze. Kto już dawno powinien być skazany, a kary uniknął. Dodatkowo obowiązkiem świadomych ludzi jest też dopytywać co skrywają nieodtajnione akta (większości dokumentów wciąż nie udostępniono).

Uprzedzam, że ten tekst będzie wymagał od Was trochę cierpliwości. Najpierw musimy prześledzić „karierę” Epsteina i sposoby jego działania. Dopiero później skupimy się na konkretnych wątkach z akt oraz długiej liście postaci, które brały w tym wszystkim udział.

Skąd wziął się Jeffrey Epstein?

Jeffrey Epstein urodził się w 1953 roku i mieszkał na Brooklynie w rodzinie żydowskich imigrantów. W pierwszych latach swojego życia generalnie nie wyróżniał się na tle rówieśników. Kiedy poszedł do szkoły, dał się poznać jako dość bystry uczeń.

Po szkole średniej trafił do Cooper Union, a po kolejnych dwóch latach przeniósł się na New York University. Nigdy jednak nie ukończył studiów i nie zdobył dyplomu.

I już w tym miejscu dochodzimy do pierwszego, nietypowego zdarzenia w życiu Epsteina. Pomimo braku wykształcenia, zdołał on zdobyć pracę w prestiżowej prywatnej szkole na Manhattanie o nazwie Dalton School. Przyjęto go tam za sprawą rekomendacji dyrektora szkoły Donalda Barra, któremu zdarzało się zatrudniać nietypowych kandydatów. A za takiego mógł uchodzić wówczas Epstein.

Dlaczego powinniście zapamiętać postać Donalda Barra? Z dwóch powodów:

1. Donald Barr w trakcie II Wojny Światowej służył w OSS (Office of Strategic Services). Były to służby wywiadowcze, które uznawane są za poprzednika CIA. OSS działało do 1946 roku, a CIA powstało rok później. Do tematu OSS jeszcze wrócimy.
2. Rok przed zatrudnieniem Epsteina, Donald Barr napisał powieść science-fiction „Space relations”. Główny bohater powieści wkracza w życie innej społeczności, w której niewolnictwo wciąż jest normą. Dominacja ma jednak charakter nie tylko polityczny, ale też osobisty i erotyczny – w ten sposób kształtowane są relacje. Trudno nie zauważyć faktu, że właśnie w taki sposób swoje relacje często kształtował Jeffrey Epstein.

Przygoda Epsteina w Dalton School potrwała tylko do 1976 roku, kiedy to został zwolniony. Jeszcze w tym samym roku trafił na Wall Street, a konkretnie do banku Bear Stearns. Trudno powiedzieć, czy zdecydowała o tym znajomość z rodziną Alana Greenberga (pracownik banku, późniejszy CEO) czy rekomendacja którejś z wpływowych osób jakie Epstein poznawał w Dalton School.

Tak czy inaczej, nasz antybohater trafił na rozmowę kwalifikacyjną i dał się poznać jako bardzo charyzmatyczna postać oraz świetny sprzedawca. W ten sposób Jeffrey Epstein wylądował na Wall Street w wieku 23 lat na stanowisku młodszego tradera.

Dwa lata później przedstawiciele Bear Stearns odkryli, że Epstein skłamał ws. swojego wykształcenia. Zapytany o tą kwestię stwierdził wprost, że „nikt nie dałby mu szansy bez ukończonych studiów”. Ponownie był na tyle przekonujący, że Michael Tennenbaum dał mu drugą szansę.

Epstein zaczął budować relacje z bogatymi klientami. Rozbudowywał też swoją wiedzę na temat unikania podatków. Jak się pewnie domyślacie, szybko połączył oba te elementy i zaczął pomagać najbogatszym klientom Bear Stearns w budowaniu strategii pozwalających uniknąć płacenia podatków.

Korzystał również z faktu, że Bear Stearns jako bank inwestycyjny pomagał spółkom w wejściu na giełdę i wybrani klienci banku mogli często zakupić akcje wcześniej po preferencyjnej cenie. Tak się składa, że jedną z nich była ówczesna dziewczyna Epsteina. W ten sposób zarabiał on łatwe pieniądze.

W 1981 roku pracodawca ukarał Epsteina dwumiesięcznym zawieszeniem (za to, że udzielił on swojemu znajomemu pożyczki niezgodnej z prawem). On sam jednak zdecydował się wówczas porzucić etat i zaczął działać na własną rękę.

Miał już znajomości, charyzmę i sporo wiedzy. Założył więc własną firmę i sporo podróżował po świecie, rozbudowując sieć kontaktów. Poznawał właścicieli największych firm czy też polityków. W niektórych przypadkach kończyło się wyłącznie na wymianie doświadczeń i informacji, a w innych Epstein był ostatecznie zatrudniony do wykonania różnych zadań z obszaru finansów. Dla przykładu, Michael Stroll (właściciel dużej firmy z branży rozrywkowej) powierzył Epsteinowi 450 tys. USD, aby zyskać na przygotowywanej przez niego inwestycji w ropę naftową. Efekt? Stroll stracił niemal całe środki, a Epstein uniknął kary.

Z drugiej strony – w tamtym czasie Epstein zajmował się również odzyskaniem pieniędzy dla kilku hiszpańskich rodzin (środki przepadły wraz z upadkiem jednego z brokerów). Zajęło mu to sporo czasu, ale ostatecznie Epstein miał odnaleźć te środki na kontach jednego z kanadyjskich banków, a dokładniej w jego oddziale na Kajmanach. Była to prawdopodobnie pierwsza akcja pokazująca czego był w stanie dokonać za sprawą swoich znajomości oraz cwaniactwa. Po odzyskaniu środków, hiszpańscy klienci podzielili się z Epsteinem sporą kwotą. Prawdopodobnie właśnie wtedy Jeffrey Epstein został milionerem.

Trzeba jednak w tym miejscu podkreślić, że wbrew powielanej narracji, nie był on utalentowanym inwestorem. Był za to genialny w manipulowaniu ludźmi, budowaniu sieci kontaktów, a kiedy trzeba było – również w okłamywaniu swoich klientów. Dodatkowo nie miał żadnych problemów z uwodzeniem pięknych kobiet, które potem wykorzystywał do zdobywania informacji.

Jak Epstein zbudował swoją fortunę?

Kariera Epsteina mocno przyspieszyła w 1987 roku. Właśnie wtedy poznał on dwóch ważnych klientów, którzy pomogli mu się znacząco wzbogacić. Pierwszym z nich był Stefan Hoffenberg, właściciel Towers Financial Corporation. Oficjalnie była to spółka zajmująca się skupowaniem i ściąganiem długów. W praktyce: była to piramida finansowa. Firma emitowała obligacje oferujące wysoki procent. Nie generowała jednak żadnych istotnych zysków z realnej działalności. Klasyka gatunku – starzy inwestorzy dostawali odsetki tylko dlatego, że pojawiały się kolejne grupy naiwnych.

W tamtym czasie Hoffenberg zatrudnił Epsteina jako konsultanta. W trakcie kolejnych sześciu lat, firma oszukała inwestorów na 450 mln USD, co w przeliczeniu na dzisiejsze dolary oznaczałoby: 2 000 000 000 USD (słownie: dwa miliardy dolarów). Kiedy oszustwo wyszło na jaw, Hoffenberg został skazany na 20 lat więzienia. W swoich zeznaniach opisywał Epsteina jako architekta całego przedsięwzięcia, ale służby najwyraźniej nie były zainteresowane tą postacią. Po raz kolejny Jeffrey Epstein uniknął kary.

Tuż po nawiązaniu współpracy z Hoffenbergiem, Epstein zdecydował się założyć firmę, która miała zajmować się zarządzaniem majątkami bogatych osób. W praktyce miała ona jednego głównego klienta – Lesa Wexnera, właściciela marek L Brands oraz Victoria’s Secret.

Tak się składa, że w 1985 roku Wexner znalazł się w nieciekawym położeniu ze względu na swoje oszustwa podatkowe. W pewnym momencie w tej sprawie zeznawać miał Artur Shapiro – prawnik z kancelarii, która pomagała Wexnerowi w zarządzaniu majątkiem oraz obsługiwała jego operacje finansowe. Do przesłuchania nie doszło, Shapiro został zamordowany dzień wcześniej.

Ostatecznie w 1986 roku Wexner poznał Epsteina, a ten bardzo szybko został jego prawą ręką. Wexner całkowicie zaufał swojemu nowemu znajomemu, pozwalając mu kontrolować swój majątek oraz inwestycje.

W czasie, kiedy Epstein jednocześnie działał z oboma wyżej wymienionymi klientami, poznał jeszcze jedną ważną osobę, a mianowicie Ghislaine Maxwell. Był to rok 1990. Ghislaine była córką Roberta Maxwella – potentata z branży medialnej, który miał być mocno związany z izraelskim Mossadem (i nie tylko). Kiedy rok później Maxwell zginął w niejasnych okolicznościach wypadając ze swojego jachtu, na jego pogrzebie zjawiło się kilku ważnych przedstawicieli służb wywiadowczych.

Ghislaine Maxwell przeniosła się wówczas do Nowego Jorku, gdzie znalazła wsparcie u Jeffreya Epsteina. W zamian ona wprowadziła go w towarzystwo brytyjskich elit, pokazywała, jak się ubierać i zachowywać. Epstein po raz kolejny rozbudował swoją siatkę kontaktów. Jednak Ghislaine nie była dla niego przelotną znajomością. Stała się jego kluczową partnerką w działaniach dużo gorszych niż oszustwa podatkowe.

Na początku lat 90-tych Epstein miał zatem niezłe pieniądze, a jednocześnie inkasował olbrzymie prowizje od Lesa Wexnera. Był ewidentnie nietykalny i dokładnie tak się zachowywał. Najpierw w stosunku do swoich klientów, a potem coraz częściej w stosunku do kobiet.

Zanim jednak do tego przejdziemy odnotujmy jak szybko Epstein rozbudowywał swoją sieć kontaktów. Tylko w pierwszej połowie lat 90-tych:

– za pośrednictwem Lynn Forester poznał Billa Clintona (ówczesnego prezydenta USA),

– za sprawą darowizn na Uniwersytet Harvarda poznał ważnego prawnika Alana Dershowitza,

– balował z Donaldem Trumpem (tamtego okresu dotyczą pierwsze oskarżenia kobiet względem Trumpa, przy czym Epstein miał brać udział w całym procederze).

W 1996 roku pojawiły się pierwsze oskarżenia od poszkodowanych kobiet. Maria Farmer zgłosiła, że zarówno ona jak i jej siostra zostały wykorzystane seksualnie przez Epsteina i Maxwell. Te dwie sytuacje miały mieć miejsce na Ranczu Zorro w Nowym Meksyku oraz w posiadłości Wexnera w Ohio. O wszystkim powiadomione zostało FBI, jednak służby tradycyjnie nic z tym nie zrobiły. Dodajmy w tym miejscu, że już w tamtym okresie Maxwell miała być mocno zaangażowana w „rekrutację” nowych dziewczyn dla Epsteina.

Dwa lata później Epstein zakupił wyspę Little St. James o wielkości 30 hektarów, dziś określaną jako „wyspa pedofilów”.

Proceder handlu ludźmi i wykorzystywania kobiet oraz dzieci rozwijał się pod koniec XX wieku, a także na początku XXI wieku – poświęcę mu osobną część.

„Nietykalny” Jeffrey Epstein

W 2005 roku pojawił się pierwszy sygnał, który mógł sugerować, że Epstein jednak nie jest bezkarny. Policja w Palm Beach rozpoczęła śledztwo i szybko zebrała grupę 36 dziewcząt wykorzystanych przez Epsteina, z których wiele miało 14 lat. W kolejnym roku Epstein został aresztowany, a policja zrobiła nalot na jego posiadłość, ale nic nie znalazła – ktoś wcześniej uprzedził pedofila o planach policjantów. Stało się jednak jasne, że Epstein będzie potrzebował zgromadzić armię prawników i użyć wszystkich swoich koneksji, aby uniknąć poważnej kary.

Zanim jednak przejdę do procesu i jego zaskakującego zakończenia, chciałbym podkreślić jedną kwestię. To właśnie w 2006 roku media ogólnokrajowe zaczęły mówić o Epsteinie jako przestępcy seksualnym. A zatem osoby, które utrzymywały z nim kontakt w późniejszym okresie, nie mają nic na swoje usprawiedliwienie. Nie mogą zasłaniać się brakiem wiedzy na temat działań Epsteina, bo tego po prostu nie dało się ominąć. 2006 rok stanowi więc linię graniczną, choć wiele wpływowych osób już wcześniej doskonale zdawało sobie sprawę z obrzydliwych działań Epsteina.

Wróćmy więc do procesu. Na podstawie zebranych dowodów federalni mogli postawić 60 zarzutów. Realnie przestępcy groziła wieloletnia odsiadka. W pewnym momencie jednak wydarzył się cud i zamiast dziesiątek zarzutów na poziomie federalnym, Epstein dostał jeden zarzut na poziomie stanowym (nakłanianie do prostytucji). Okazało się, że prokuratura federalna (kierowana przez Alexandra Acoste) zawarła umowę, w ramach której zgodziła się nie wnosić zarzutów przeciwko Epsteinowi, a ten miał się przyznać do jedynego postawionego zarzutu. Wyobraźcie sobie co musiały czuć ofiary, których nikt o nic nie pytał, a jedynie w ostatnim momencie postawił przed faktem dokonanym. Dopiero wtedy poszkodowane poznały szczegóły umowy.

Epstein dostał karę 18 miesięcy więzienia, z możliwością opuszczania aresztu przez 12 godzin w ciągu dnia. Rzekomo, aby podejmować pracę, ale w praktyce opiekun nie miał nad nim żadnej kontroli. Epstein opuścił areszt na dobre po 13 miesiącach, a cała sprawa kompletnie ośmieszyła amerykański system. Okazało się, że można wielokrotnie dopuszczać się przestępstw seksualnych wobec nieletnich, a na końcu i tak wynegocjować dla siebie śmieszną karę.

Czy znane osobistości odcięły się od pedofila po jego wyjściu z więzienia? W żadnym wypadku! Szybko można było zobaczyć Epsteina w towarzystwie Woody’ego Allena czy Billa Gatesa, jak i wielu innych znanych osób. Znajomość z Epsteinem dawała informacje oraz pieniądze, a to było dla wielu znacznie ważniejsze niż czysta przyzwoitość. To samo dotyczyło banków. JP Morgan aż do 2013 roku chętnie obsługiwał Jeffreya Epsteina i udawał, że nie wie co jest grane. Krok dalej poszedł „niezawodny” Deutsche Bank, który oferował mu usługi aż do 2018 roku.

W 2018 roku sprawa Epsteina powróciła. Uznano, że umowa pomiędzy prokuraturą a armią prawników Epsteina (z Alanem Dershowitzem na czele) była wbrew prawu. Nagle przypomniano sobie, że dziesiątki ofiar zostały wówczas pozbawione głosu. Co ciekawe, w 2018 roku sekretarzem pracy w administracji Trumpa był… Alexander Acosta. Kiedy tylko sprawa Epsteina powróciła, Acosta od razu zrezygnował ze swojego stanowiska.

Ostatecznie w 2019 roku Epstein został aresztowany, a FBI dokonało przeszukania jego mieszkań i posiadłości. Znaleziono mnóstwo materiałów z dziecięcą pornografią, w tym również zdjęcia jego ofiar.

Śmierć Jeffreya Epsteina – to dopiero początek

Jeffrey Epstein miał w końcu doczekać procesu z prawdziwego zdarzenia, ale tak się nie stało. Został znaleziony martwy w więziennej celi. Oficjalny powód śmierci to samobójstwo przez powieszenie, ale w taką wersję wierzy już coraz mniej osób.

Dwa lata po śmierci Epsteina odbył się jednak proces Ghislaine Maxwell. Została ona skazana na 20 lat więzienia. Z kolei na samym początku 2024 roku sędzia Loretta Preska zdecydowała się ujawnić ważną partię akt ze śledztwa, gdzie pojawiły się takie nazwiska jak: Donald Trump, Bill Clinton, książe Andrzej czy Alan Dershowitz. To był bardzo ważny moment, który niesamowicie nasilił presję na odtajnienie kolejnych dokumentów. Doczekaliśmy się dwóch kolejnych „paczek” dokumentów ujawnionych w grudniu 2025 i lutym 2026. Mimo, że spora ich część jest ocenzurowana przez FBI, to wciąż można z nich wyciągnąć dużo informacji.

Warto podkreślić, że odtajnione akta to 3 mln stron dokumentów oraz 2 tysiące filmów. A to wciąż tylko część z wszystkich danych jakie zabezpieczono.

Jeśli chodzi o samego Epsteina to w XXI wieku nie zrezygnował on ze swoich specyficznych „usług doradczych”, które przynosiły mu duże zyski. Przykładem jest współpraca z Leonem Blackiem, byłym prezesem Apollo Global Management. Miał on 6-letni romans z rosyjską modelką. Nie chciał, aby wyszedł on na jaw, dlatego też zwrócił się o pomoc do Epsteina (lub został do tego zmuszony). Ten m.in. pomógł Blackowi ułożyć harmonogram opłacania modelki oraz pomógł w dotarciu do niej poprzez agentów służb. To oczywiście tylko przykłady. Za współpracę w latach 2012-2017 Epstein skasował drobne 170 mln USD.

Jak wyglądało to w systemie bankowym? Z konta Blacka w Bank of America przelewano przez 5 lat kwotę łącznie 170 mln USD opisaną jako np. „doradztwo w zakresie podatków oraz nieruchomości”.

To jeden z przykładów pokazujących na jak nietypowych obszarach działał Epstein w zakresie finansów.

W tym artykule opisałem Wam samą sylwetkę Jeffreya Epsteina – to, w jaki sposób zbudował on swoją fortunę oraz jak nawiązał relacje z wieloma wpływowymi osobami.

Teraz pora przejść do części 2, w której opowiem Wam w jaki sposób Jeffrey Epstein wraz z Ghislaine Maxwell i innymi współpracownikami stworzyli pedofilską siatkę o zasięgu globalnym.